اینجانب  ارتحال تاسف برانگيز  این عالم مجاهد، و فقيه صمداني و مرجع والامقام،  را به حضرت بقيه الله الاعظم (عج) ، رهبر معظم انقلاب، مراجع معزز تقلید، حوزه‌هاي علميه و دانشگاه ها ، ملت شريف ايران و بيت مكرم ایشان تسليت و تعزيت عرض مي‌كنم و از درگاه خداوند متعال براي آن عالم جليل‌القدر رحمت واسعه مسالت مي نمایم بدون ترديد ملت ايران مواضع قاطعانه اين عالم مجاهد را در دفاع از حريم اسلام و ولایت و ارزش‌هاي انقلاب اسلامي و آرمان‌هاي امام راحل عظيم الشان  از ياد نخواهند برد.

بدون شک ارتحال جانسوز این مجاهد بزرگ خسارتي سنگين براي تشيع و همه جهان اسلام است كه تنها لطف ويژه حضرت پروردگار مي‌تواند آنرا جبران كند

والسلام علی عباد الله الصالحین

سجاد عباسی

                                             

خداوند براي خشم زهرا، خشمگين و براي خشنودي او خشنود مي‌شود.  پيامبر اعظم (ص)

ای علی! کویر را که میشناسی همان جایی که انسان را به آسمان ها می برد و ازلیت را به ابدیت را متصل میکند شاید تعجب کنی ولی سهم من از کویر دنیا مشتی خار و خاشاکی است که بر وجودم زخم های بسیاری فرو میکند کمکم کن!به آن کویری رهسپار شوم که درآن به ملکوت آسمان ها پرواز کنم،کمکم کن در دنیای تنهایی به درجه وحدت برسم، نمی خواهم سهمم از کویر دنیا تنهایی باشد،نمی خواهم در گرمایش بسوزم ، نمی خواهم هلاک شوم. کمکم کن تا گوهر وجودم را عریان در برابر آفتاب سوزان حقیقت قرار دهم تا همراه با سوختنش همه ناخالصی هایم را دود و خاکستر کند،تا در قربانگاه عشق ،فدای پروردگار عالم شوم ،تا همیشگی شوم.

یا علی،امروز که سهمم از دنیا، کویری بیش نیست ،می ترسم که زیر آتش عشق ،در طوفان های سهمگین تاریخ وامواج ظلم و ستم ،در دریای بی انتهای محرومیت و شکنجه بر پیکر کشتیم بتازد و حیات وجودم را پودر نماید، تو را به زهرا دراین کویر همراهم باش...

یا علی می شود در میان شور و شوق ،در مقابل ابهت و جلال تو محو شوم،اندامم می لرزد، می خواهم خدا را از دریچه چشم تو ببینم و همراه روح بلند تو به پرواز در آیم .

ای علی کمکم کن تا با تو به قلب تاریخ فرو روم ، کمکم کن راه و رسم عاشقی را بیاموزم ،کمکم کن آنقدر به تو عشق بورزم که از سر تا به پا بسوزم.

یا علی از خود خجالت میکشم،می خواهم نام زهرا را بیاورم،مرا با خودت ،به اتاق کوچک فاطمه می بری،همان اتاقی که با همه کوچکی اش،از دنیا و همه تاریخ بزرگ تر است ،می خواهم بزرگی را ببینم ،می خواهم بزرگ شوم، مرا به آن اتاقی ببرکه دربش به سمت گنبد خضرای نبوی گشوده میشود ،هما نجایی که به عطر نبی اعظم مبارک است ، مرا در اتاق کوچکت همان اتاقی که زهرا،حسن ،حسین و زینب همان جایی که همه بهشت یکجا در آن جمع بودند پذیرایی میکنی، میخواهم در آن خانه ودر میان آن جمع باشم ،می خواهم در آن اتاق کوچک معنی عشق، فداکاری،ایمان،استقامت و شهادت را بفهمم.

یا علی ، کمک کن تا شیعه ات باشم، راستی چگونه میتوان شیعه تو بود؟

ای علی تو در زمانت ، با شیطان ها و طاغوت ها به جنگ پرداختی ،با زر و زور و تزویر در افتادی، همه علیه تو به جنگ پرداختند ، اما تو با معجزه حق وبا ایمانت بر آنها چیره شدی

یا علی حقت را گرفتند، زهرایت را کشتند ، حسن را زهر دادند ،حسین را سر بریدند، و فرزندانت را شهید کردند، اما تو با تکیه بر خدا و صبر و تحمل به مبارزه با خداوندگان زر و زور و تزویر و تهجر برخواستی و همه آنها را به زانو درآوردی، کمکم میکنی این گونه باشم

ای علی همه غدیرت را دیدند و شنیدند اما بعد از پیامبر چشمانشان را بستند انگار چیزی ندیده بودند ،در حیرانم مگر پیامبر نفرمودند هر که دوست توست دوست خداست و هرکه دشمن توست دشمن خداست ،چرا این قوم به دشمنی خدا پرداختند یا علی کمکم کن دوست خدا باشم کمکم کن دوستت داشته باشم،کمکم کن در این زمانه فرزندت علی را تنها نگذارم

یا علی برایت نوشتم ،اشک در چشمانم جمع شده، یا علی آیا تو هم مرا دوست داری؟؟؟

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی ابن ابی طالب(ع)

رحيم مؤذن زاده که به خاطر اذان مشهور و تاریخی اش در حافظه جمعی ایرانیان و بسیاری از مسلمین جای دارد، در سال 1304 در استان اردبيل در خانواده ای متولد شد که شاید بیش از یک قرن به فعالیت های مذهبی می پرداخته اند. پدرش، مرحوم شيخ عبدالکريم اردبیلی، مؤذن بود و زمانی که در مسجد امام تهران اذان می خواند، صدايش به طور زنده از راديو پخش می شد.
شیخ عبدالکریم اردبیلی، تا سال 1322 در منطقه اردبیل به وعظ و اذان گویی مشغول بود و نخستین بار به خاطر اذانی که در این سال در رادیو گفته بود، شهرت پیدا کرد و سپس تا سال 1326 برنامه سحری رادیو را به صورت زنده، از طریق مسجد امام (مسجد شاه سابق) اجرا می کرد و در سال 1329 از دنیا رفت.

در خانواده مؤذن زاده که اغلب به فعالیت های مذهبی و اذان گویی پرداخته اند، رحیم مؤذن زاده، فرزند ارشد شیخ عبدالکریم است، راه پدر را با جدیت بیشتر پی گرفت و عملاً پس از درگذشت پدرش به جای او قرائت اذان را ادامه داد.

اذان مشهور مؤذن زاده که در گوشه‌ روح الارواح آواز بيات ترک (زند) خوانده شده است، اذانی است که رحيم مؤذن زاده در سال 1334 در ميدان 15 خرداد در استودیوی 6 خوانده است.

به روايت خود مؤذن زاده، او در حالی که روزه‌دار بوده می‌خواسته است اذانی بگويد تا برای فرهنگ ايران و اسلام يادگاری ارزنده باشد. مؤذن زاده برای ضبط اين اذان گوشه‌های مختلفی را می‌آزمايد، اما هيچ کدام مورد پسندش واقع نمی‌شود، تا اين ‌که مناسب ‌ترين گوشه را برای قرائت اذان،‌ روح‌الارواح می‌بيند. ایشان بارها گفته است: "از ضبط اين اثر هميشه يک احساس غرور معنوی در طول سال‌های گذشته با من همراه بوده است و اگر تنها همين ثروت معنوی باقی بماند برای من کافی است".

مؤذن زاده اردبيلی که زمانی در اردبيل زندگی می‌کرد، بعدها به مهر شهر کرج کوچيد و در آنجا ساکن شد. این اذان گوی سرشناس ايرانی، در سن هشتاد سالگی بر اثر بیماری روز پنجشنبه 5 خرداد در تهران دعوت حق را لبیک گفت.

آوای دل نواز اذان استاد بیش از 50 سال است که در هر کوی و برزن این مرز و بوم طنین انداز است و روزه داران در ایام ماه مبارک رمضان طی نیم قرن با این آوا که شنیدنش دل ها را صیقل می دهد، افطار می کنند. روحش شاد.

زهرا عصاره عصمت است. زهرا، آیینه پاکی است. زهرا زلال کوثر است. ای همیشه جاری! ای بهار کوتاه! ای ترنم باران وحی! در شکوه مقام تو حیرانم که معرفت به غبار آستان خانه ات بوسه می زند. برهوت این دنیای خاکی شایستگی میزبانی چشمه سار همیشه جاری تو را نداشت. تو که در آیینه زخم ها و داغ ها و در هجران پدر، غریبانه زیستی و در وداع شبانه ات با پهلویی بیمار، خانه گلین را به امید آغوش بهشتی پدر ترک گفتی...

وخوشا به حال شیعیانش ٬همان هایی که در وصفشان فرموده است:

                شيعَتُنا مِنْ خِيارِ أهْلِ الْجَنَّةِ وَكُلُّ مُحِبّينا وَ مَوالى اَوْليائِنا وَ مُعادى أعْدائِنا وَ الْمُسْلِمُ بِقَلْبِهِ وَ لِسانِهِ لَنا.

 شيعيان ٬پيروان و  دوستداران اولياء ما و آنان كه دشمن دشمنان ما باشند، و آن هائى كه با قلب و زبان تسليم ما هستند بهترين افراد بهشتيان خواهند بود.